Dünyadan

Doğup büyüdüğünüz yerlerin dışına çıkmak, alıştığınız kültürün, yemeklerin, geleneklerin, iletişim tarzının…vs. dışında yaşamayı deneyimlemek ilginç.

Örneğin, (hemen en basitinden, genel bir kabulü alıp kullanalım dersek misal olarak), Türkiye’nin batısında doğmuş büyümüş birinin üniversite için doğusuna gittiğini hayal edelim. Hayalden öte, belki de böyle bir hayat diliminde yaşadık, bizzat deneyimledik ve oturduk böyle bir yazı yazıyoruz… Neden olmasın?

Bu beyinde hiç oluşmamış sinapsların tohumudur, gelişmesidir, hediyedir, hediye. Diğer bir yandan da bu bir şoktur, zorlayıcıdır, zaman zaman hayal kırıklığı zaman zaman üzüntü, yalnızlık hissidir. Öğrenme, bilinçlenme ve adaptasyon sonrası da keyfini çıkarmadır, eğlencedir, belki yine off ya özledimdir fakat sayılı gündür, çabuk geçerdir falan.

Bunun daha genişletilmiş ve geliştirilmiş türünü, ülke değiştirmek olarak düşürsek, tüm bunların yoğunlaştırılmış ve katıksız kılçıksız gariplikleriyle birlikte etkisi büyüktür.

Bir kaç örnekle şenlendirip, sonlandırayım;

Bir Kuzey Avrupalı ile selam, selam’dan öteye gitmek için iğne ile kuyu kazmak gerekirse; bir ABD’li ayak üstü, o gün tüm yaptıklarını ve yapacaklarını, nerede zorlanıp, hangi işi kolay hallettiğini, bitkilerinin durumunu anlatabilir. Bu şey gibi, saunadan çıkıp, buzun ortasında açılmış küçük bir delikten göle girmek. Sıralı gelince, insan ne yapacağını bilemiyor.

Belki de her ikisi ile aynı ortamda, belli dozda iletişmek, ortalamayı yakalayıp ılık hava estirir, kim bilir?

Estirir de ada yeli estirir… Sezen Aksu’nun Şinanay şarkısının şu an aklıma gelmesi de ne bileyim….